Απάντηση στο Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…ΤΟ ΤΕΛΟΣ – [ «πόλις, ἔστι δὲ κοινωνία πολιτῶν πολιτείας» (Αριστοτέλης).]


Το παρόν αποφάσισα να το γράψω αφού παρακολούθησα τα άρθρα Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου… και Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…ΤΟ ΤΕΛΟΣ και τα σχετικά σχόλια εδώ και μήνες.

Έγραψα ένα σχόλιο όταν πρωτοδιάβασα το αρχικό άρθρο και αυτό είναι το δεύτερο που γράφω, έχοντας διαβάσει τα τόσα σχόλια άλλων και το δεύτερο άρθρο σχετικά.

Πριν αναφέρω την άποψή μου να σταθώ σε λίγα βασικά σημεία που πιστεύω θα βοηθήσουν να κατανοηθεί καλλίτερα το σχόλιό μου.

  1. Οι πολιτικές μου απόψεις δε συμπίπτουν με αυτές του δασκάλου, κάτι που όμως δεν θεωρώ σημαντικό ή καταλυτικό για να συζητήσω το θέμα (θα εξηγήσω παρακάτω)
  2. Θεωρώ πως πολιτικά, το μόνο που είναι σχετικό είναι αν πραγματικά αγαπούμε και ασπαζόμαστε και επιθυμούμε τη δημοκρατία ή όχι.
  3. Με την έννοια Δημοκρατία αναφέρομαι στο ελεύθερο πολίτευμα που απαιτεί ο πολίτης να είναι ενημερωμένος, ενεργός καθημερινά με τη στάση ζωής του και υπεύθυνος και όπου γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα και τηρούνται οι υποχρεώσεις από το κράτος προς όλους τους πολίτες και από όλους τους πολίτες και γίνονται σεβαστά και να προασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα πάλι από όλους προς όλους.
  4. Η ψήφος αποτελεί ευθύνη και όχι «δικαίωμα». Η ψήφος του καθενός είναι προσωπική στην έκφραση αλλά κοινωνική στην ουσία και την ευθύνη και συλλογική στο χαρακτήρα. Επίσης όταν η ψήφος γίνεται «ο ψήφος» (κληροδοτημένο ατόπημα από το πρώτο Big Brother της Ελληνικής τηλεόρασης) τότε ναι, θεωρώ πως πρέπει να ανησυχούμε, όχι γιατί “θα ενοχληθεί ο Μπαμπινιώτης” (με όλο το σεβασμό, λές και η λώσσα του ανήκει…), αλλά γιατί είναι παράδειγμα του ποια πρότυπα και πώς σε βάθος μόλις 10 – 15 χρόνων, καθιστούν συλλογική συνείδηση και αντίληψη και αυτό αφορά από τα τετριμμένα έως τα πολύ σημαντικά.

Με τα παραπάνω υπ’ όψιν, θα ήθελα να θέσω κάποια θέματα και ιδέες για προβληματισμό.

Η Αγάπη για την πατρίδα δεν αποτελεί προνόμιο αποκλειστικό κανενός, ούτε θα έπρεπε να είναι μοναδικό χαρακτηριστικό κάτω από το οποίο δημιουργείται συνάφεια ως βάση συσπείρωσης δίχως να λαμβάνει κανείς υπ’ όψιν άλλες παραμέτρους. (Δάσκαλε δεν ξέρω αν είσαι διεθνιστής, εγώ όχι, αλλά όπως είπα, αυτό δεν έχει σημασία). Για να το πω απλούστερα, δεν είναι ούτε αποκλειστικότητα κανενός κόμματος η αγάπη για την πατρίδα, ούτε κάποιο κόμμα την αγαπά περισσότερο από κάποιο άλλο, ούτε το τι πιστεύω εγώ ή ο καθένας άλλος ως μονάδα καθιστά την πατρίδα. Η πατρίδα εκφράζεται μέσω του έθνους ως συνόλου και αποκτά γεωγραφική υπόσταση ως χώρα και πολιτική υπόσταση ως κράτος βασισμένη στην εθνική ταυτότητα.

Το έθνος υπάρχει και καθορίζεται μέσω του πολιτισμού και της «κουλτούρας» (τρόπου σκέψης και συμπεριφορών) και αυτή μέσω της εκπαίδευσης, της γνώσης, της γλώσσας, των εθίμων και ηθών και γενικότερα της πολιτιστικής κληρονομιάς, υλικής και άυλης. Όμως καθορίζεται και μέσω της πολιτικής κατάστασης και της κατάστασης της πολιτικής που είναι ταυτόχρονα κρίκος στον φαύλο κύκλο ταυτότητα – πολιτισμός – κουλτούρα – πολιτική – πολιτισμός – ταυτότητα. Αυτή είναι η ουσία της εθνικής ταυτότητας.

Η ελληνική δε, όπως όλοι ξέρουμε βασίζεται (όσον αφορά τις πολιτικές και ιδεολογικές εκφράσεις της Ελληνικής πολιτείας του σύγχρονου κράτους) σε δύο βασικούς άξονες, την αρχαία Ελλάδα και την ορθοδοξία. Τρίτος πυλώνας, συναφής και καθοριστικός για τον δεύτερο είναι η επανάσταση του 1821 από όπου και γεννήθηκε η σύγχρονη Ελλάδα.

Αυτά για να έχουμε μία βάση συζήτησης. Έρχομαι τώρα στο «ζουμί»: Τα ολοκληρωτικά κόμματα, καθεστώτα και ιδεολογίες πάντα βασίζονται σε δύο βασικά συστατικά. Σε συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και στην εθνική ταυτότητα ή μάλλον σε μία εθνική ταυτότητα.

Για τις συνθήκες νομίζω δεν είναι αναγκαίο να επεκταθούμε σε ότι αφορά τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. («Η φτώχια γεννά την επανάσταση και το έγγλημα» Αριστοτέλης).

Η εθνική ταυτότητα είναι ένα θέμα που θεωρώ πρέπει να συζητήσουμε. Οι ιδεολογίες αυτού του τύπου παίρνουν τρανταχτά βασικά χαρακτηριστικά υπάρχουσας εθνικής ταυτότητας και τα κάνουν πυλώνες και βάση τους και θολώνουν τα λιγότερο ξεκάθαρα για να σμιλεύσουν και να προσαρμόσουν την ιδεολογία τους και την «ταυτότητα» στις συνθήκες, και μέσω αυτού να δικαιολογήσουν πιθανές αντιφάσεις μεταξύ της συμπεριφοράς τους ( που υποτίθεται προστατεύει αυτή την ταυτότητα) και στοιχείων της ταυτότητας που προστατεύουν. Παράδειγμα, προστατεύω την ελληνική ταυτότητα (που της κληροδοτήθηκε η Δημοκρατία από την αρχαία Ελλάδα ως βασικό της χαρακτηριστικό) καταστέλλοντας την ίδια τη Δημοκρατία. Αντικαθιστώ το κράτος όπου μπορώ, βιαιοπραγώ κατά αυτών που καθορίζω ως εχθρούς μου και τους ονομάζω εχθρούς της δημοκρατίας… αντίφαση!

Η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί όταν από το 7% που ψηφίζει χρυσή Αυγή το 6,5% έως τώρα ψήφιζε κόμματα που βιάζουν τη Δημοκρατία επί σειρά ετών. Ψηφίζοντας λοιπόν Χ.Α αντιδρά σε αυτό που ψήφιζε τόσα χρόνια και επί της ουσίας κάνει το ίδιο λάθος σε πιο ακραία μορφή ως αντίδραση στο πρώτο του λάθος. Επιπλέον, στις φετινές εκλογές για πρώτη φορά ίσως είχαμε τη δυνατότητα να ανατρέψουμε τα πράγματα άρα το σφάλμα είναι διπλό.

Καλώ τους πατριδολάτρες που ψηφίζουν Χ.Α να διαβάσουν τα πολιτικά του Αριστοτέλη, τα οποία αποτέλεσαν βασικό παράγοντα στη δημιουργία του Φιλελληνισμού και της Ευρωπαϊκής ιστορίας με το διαφωτισμό, είναι κατά βάση ο λόγος που λέμε πως «δώσαμε τα φώτα μας» στην Ευρώπη και είναι και ένας από τους βασικούς πολιτιστικούς και ιστορικούς πυλώνες της κουλτούρας που κληρονομήσαμε από τους αρχαίους Έλληνες. Εκεί λοιπόν θα δείτε πώς οι αντιφάσεις στην πρακτική σε σχέση με την κουλτούρα και την Ελληνική ταυτότητα που υποτίθεται προασπίζει η Χ.Α, είναι τεράστιες.

Πιστεύω πως πολλοί από αυτούς που ασπάζονται το δόγμα της Χ.Α πραγματικά αγαπάνε την πατρίδα αλλά ταυτόχρονα δε συνειδητοποιούν πως η πατρίδα εξαρτάται από την συνέπεια και τη σταθερότητα της κουλτούρας, όχι τη χρησιμοποίησή της δογματικά. Αν μη τι άλλο οι αρχαίοι Έλληνες που τόσο θαυμάζουν είναι γνωστοί για την ικανότητα λογικής σκέψης…

Οποιαδήποτε μορφή αυταρχισμού διαστρεβλώνει. Ο ίδιος ο Χίτλερ χρησιμοποίησε την αρχαία Ελλάδα, τους Τεύτονες, και μία δημιουργημένη φανταστική δήθεν αλλά εντεταλμένη μεν «επιστημονική μελέτη» προϊστορίας του εντολοδόχου Gustaf Kossinna. Οι Γερμανοί φιλοναζιστές πίστεψαν πως ανάμεσα στην Αθηνά και τον Ηρακλή οι Τεύτονες πρόγονοί τους μεγαλούργησαν, ενώ μέσα από τους αιώνες απετράπησαν να μεγαλουργήσουν ξανά στην ύστερη ιστορία τους.

Συνοπτικά, αυτοί, οι «Άριοι» πίστευαν πως ήταν εν μέρει οι πραγματικοί απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων ή μάλλον πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πρόγονοί τους (είναι σημαντική η σημειολογική σημασία της αντιστροφής εδώ).

Για όποιον του αρέσει το διάβασμα ας διαβάσει το «Down From Olympus» της Susan Marchand (link εδώ) για να κατανοήσει εν μέρει το Γερμανικό φιλελληνισμό κατά τη διάρκεια των περασμένων αιώνων και την ιστορική του πορεία μέχρι τη Ναζιστική Γερμανία. Έπειτα ας διαβάσει για τον Kossina και Θα καταλάβει εκεί το πώς δομούνται οι ταυτότητες και πώς καλλιεργούνται οι εθνικές συνειδήσεις σταδιακά έως να αποτελέσουν αλλοτριωμένα μορφώματα που εξυπηρετούν τους σκοπούς του ολοκληρωτισμού και στην ουσία προδίδουν αυτό που υποτίθεται προστατεύουν (την εθνική ταυτότητα) το οποίο όμως είναι στη βάση το αντικείμενο του στόχου τους, να την αλλοτριώσουν να τη δογματίσουν και να την καπηλευτούν, συνειδητά ή ασυνείδητα .

Όλα αυτά λοιπόν τα γράφω με πρόθεση τον προβληματισμό, διότι από τα σχόλια στα δύο άρθρα η πλειοψηφία είναι καταδικαστικά ή επικρότησης, λίγα όμως, αν όχι ελάχιστα είναι εποικοδομητικά, λίγα εκ των διαφωνούντων προσφέρουν εναλλακτικές προτάσεις και εκ των συμφωνούντων επικρίνουν εποικοδομητικά.

Ενδεχομένως να μη συμφωνώ 100% με την πρακτική αλλά συμφωνώ με την ουσία που είναι ο προβληματισμός και η εκπαίδευση ως παιδεία όχι ως μεταφορά γνώσης με στόχο την επαγγελματική αποκατάσταση (το «μάθε παιδί μου γράμματα για να βρεις δουλειά να προκόψεις).

Στην Ελλάδα του 2012 ο κόσμος υποφέρει και ο βιοπορισμός δεν αφήνει περιθώρια για φιλοσοφικές ανησυχίες. Σε πρόσφατη έρευνα που δημοσίευσε το Ποντίκι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Χ.Α είναι από τις πλέον φτωχές, ταλαιπωρημένες και δοκιμαζόμενες Ελληνικές οικογένειες που πνίγονται καθημερινά από ένα διεφθαρμένο κράτος και μία βιασμένη «δημοκρατία». Όταν η δημοκρατία είναι απούσα ο φασισμός κάνει πάρτι, είναι βασικό του χαρακτηριστικό, βασίζεται στον προσωπικό φόβο των ακολούθων του που βρίσκουν ασφάλεια στην ακρότητα των πράξεων του συνόλου της ομάδας και στην ψευδαίσθηση της φροντίδας και της «αλλαγής» του καθεστώτος ταλαιπωρίας που βιώνουν.

Και σε αυτό το σημείο η παιδεία, η εκπαίδευση είναι καθοριστική. Οι πράξεις σου δάσκαλε, προσπάθησαν να καταδείξουν ακριβώς αυτό και το τι χάνουν, τι παραδίδουν απλόχερα χωρίς να το συνειδητοποιούν όσοι στηρίζουν τη Χρυσή Αυγή. Έστω και αν διαφωνώ εν μέρει με λεπτομέρειες της πρακτικής συμφωνώ απόλυτα με την ιδέα και τη λογική της πράξης για το λόγο που προανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι πως η απουσία της δημοκρατίας στη χώρα μας λόγω των άθλιων πολιτικών των τελευταίων 40 χρόνων τουλάχιστον είναι ο κύριος υπαίτιος και η τροφή των ακραίων αντιλήψεων. Περιμένουμε δυστυχώς οι περισσότεροι να έρθει ο από μηχανής θεός να σώσει την κατάσταση αλλά να είστε σίγουροι, η Χρυσή Αυγή δίνει ψωμί σήμερα για να φέρει την πείνα αύριο… μόνο που είναι σαν τους πιστωτές… θα ζητήσει την πληρωμή και το λογαριασμό μετά από χρόνια με πολλούς τόκους σε ελευθερίες που περίτεχνα θα εξαφανίσει. Ότι κάνει το ΔΝΤ στην οικονομία κάνει η Χ.Α στο έθνος και τη Δημοκρατία μας, ας το σκεφτούμε καλύτερα.

Για αυτό και παροτρύνω όλους να μη δέχονται άκριτα, να ανοίξουν τα «λεξικά», και για τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, διαβάστε τα μεταφρασμένα πρωτότυπα των αρχαίων Ελλήνων για το πολίτευμα, ξεκινώντας από τον Αριστοτέλη και θα δείτε πως η Χρυσή Αυγή, μαζί με όσους από τα άλλα κόμματα μας κτυπούν αλύπητα τόσα χρόνια, καταστρέφει τη Δημοκρατία και απλά λειτουργεί σαν μορφίνη απαλύνοντας τον πόνο προσωρινά, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της ασφάλειας και τον εθισμό… δεν είναι λύση, είναι καταστροφική προσωρινή αντίδραση που αν την αφήσουμε με γνωμικό το «έλα μωρέ, έχει ο Θεός αύριο, σήμερα τι κάνουμε», το μόνο που καταφέρνουμε είναι να επαναλάβουμε τα όσα έκαναν οι πολιτικοί τόσα χρόνια με την ανέχειά μας ως πολίτες… σφάλουμε διπλά και ο λογαριασμός θα είναι και μεγαλύτερος και πιο επώδυνος.

«Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.».

Advertisements

2 thoughts on “Απάντηση στο Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου…ΤΟ ΤΕΛΟΣ – [ «πόλις, ἔστι δὲ κοινωνία πολιτῶν πολιτείας» (Αριστοτέλης).]

  1. Χαίρομαι και απολαμβάνω με τον ίδιο τρόπο και τις σοβαρές κουβέντες αλλά και την δράση.

    Μερικά σχόλια…πάνω στο σχόλιό σου , θα ήθελα να κάνω.

    1)Δεν ασπάζομαι και δεν επιθυμώ καμιά δημοκρατία γιατί πιστεύω ότι είναι το ατελέστερο πολίτευμα .

    2)Δεν δέχομαι την αναγκαιότητα ύπαρξης κρατών .
    Ακόμα και πιστός σε κάποια θρησκεία να είσαι αποτελεί παραφροσύνη να θεωρείς ότι ο θεός όταν έφτιαξε τον κόσμο τοποθέτησε και σύνορα.
    Όταν το κράτος μιλά για προάσπιση κοινού συμφέροντος σημαίνει αυτόματα ότι κάποιες ομάδες του αδικούνται βίαια και άλλες επωφελούνται τα μέγιστα.

    4)Θεωρώ ότι τα δικαιώματα του κάθε ανθρώπου δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα συναλλαγής μέσα από νόμους και κανονιστικές διατάξεις.
    Για αυτόν τον λόγο δεν δέχομαι το ότι ο διαφωτισμός έκανε καλύτερο τον κόσμο .
    Όταν τα δικαιώματα γράφονται , μπορούν εύκολα να πέσουν θύμα εξαιρέσεων , ειδικών διατάξεων και διακρίσεων.

    5)Ο φαύλος κύκλος που ανέφερες (…ταυτότητα – πολιτισμός – κουλτούρα – πολιτική – πολιτισμός – ταυτότητα.) είναι που καθορίζει στρεβλά τις ζωές μας.
    Θα ήμασταν πολύ πιο ήρεμοι , ως ανθρωπότητα αν δεν υπήρχαν όλα αυτά.
    Αυτός ο φαύλος κύκλος έφτασε στο σημείο να καθορίζει ακόμα και την εθνική ταυτότητα.

    6)Δεν κληροδοτήθηκε η δημοκρατία στην σύγχρονη ελλάδα από τους αρχαίους έλληνες αλλά από την ψευδή αίσθηση της έννοιας ”δημοκρατία” που γέννησε ο διαφωτισμός στα κατακερματισμένα γερμανικά κρατίδια , στην ηγεμονική τάση της Γαλλίας εκείνης της εποχής και στην ανάγκη των βρετανών ηγεμόνων να ομογενοποιήσουν το λαό τους.
    Αν προσέξεις , τίποτα στις δημοκρατίες δεν στηρίζεται στα πολιτικά του Αριστοτέλη αλλά τον χρησιμοποιούν για να έχουν μια επίφαση εγκυρότητας και σοβαρότητας.

    7)Δεν απάντησα στα σχόλια γιατί η μονομέρεια που βλέπει κανείς τα πράγματα είναι σχεδόν ανίκητη .
    Όλοι θεωρούν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και η έκφρασή της βρίσκεται μόνο μέσα από τα λεγόμενά τους.

    Εγώ πιστεύω ότι :
    Κανένας δεν πρέπει να θυμώνει με κανέναν , παρά μόνο με τον εαυτό του.
    Εγώ φταίω και για ‘μένα και για ό,τι επιτρέπω να συμβαίνει στη γη.

    Την Κυριακή 23 Σεπτέμβρη θα είμαστε στο Σύνταγμα για να διαδηλώσουμε την αντίθεσή μας σε ότι καταστρέφει τις ζωές μας.

    http://real-democracy.gr/announcement/23-septembri-oloi-tha-eimaste-syntagma

    Πραγματικά εκτιμώ την αγωνία σου για όσα συμβαίνουν γύρω μας .

    Υ.Γ. ας παλέψουμε πρώτα για να ανατρέψουμε την οφθαλμοφανή αδικία που ζούμε και θα έχουμε τον χρόνο μετά να ασχοληθούμε με τις προσωπικές ιδεολογικές – πολιτικές διαφορές μας.

    Τώρα είναι ώρα να είμαστε ενωμένοι.

    🙂

    • Σε ευχαριστώ πραγματικά για το χρόνο σου και τον εποικοδομητικό διάλογο με τα εύστοχα σχόλια.
      Ανοίγουμε τον ασκό του Αιόλου με αυτή τη συζήτηση και το ξέρεις  (το οποίο είναι καλό αρκεί να υπάρχει χρόνος και μέσον πιο βολικό από ένα πληκτρολόγιο, όπως η συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο).

      1)Σχετικά με τη δημοκρατία, θεωρώ πως ναι, είναι ατελές αλλά με τις προϋποθέσεις και τα δεδομένα που έχουμε πιστεύω σε αυτή με σημείωση όμως πως πρέπει να δούμε το χαρακτήρα της. Σε κάθε περίπτωση, η δημοκρατία είναι σύστημα πολιτικής δομής και λειτουργίας. Ως εκ τούτου εξυπηρετεί (στη θεωρητική του μορφή) κάποιους στόχους που αναζητούμε να επιτύχουμε μέσα από αυτή. Συνεπώς, αν οι στόχοι είναι κοινοί σε χαρακτήρα, αρχές και ουσία, η επίτευξή τους είναι το ζητούμενο και αν αυτό μπορεί να διασφαλιστεί μέσω διαφορετικής οργάνωσης με το ίδιο αποτέλεσμα, τότε δε βλέπω λόγο διαφωνίας, τουλάχιστον σε βάση συζήτησης.
      2)Η αναγκαιότητα ύπαρξης κρατών είναι επίσης αντίστοιχα μεγάλο κεφάλαιο. Προσωπικά, δυνητικά δεν τα θεωρώ αναγκαία, αλλά στη δομή του κόσμου υπάρχουν, συνεπώς μιλώντας σε πραγματιστική βάση, θεωρώ την ύπαρξή τους δεδομένη. Σημαντικό είναι το πώς αυτά τα κράτη οργανώνονται και λειτουργούν. Δεν θεωρώ πως εξ’ ορισμού είναι αρνητική η ύπαρξή τους αλλά πως πάσχουν στις δομές τους. Παρά ταύτα το ξαναλέω πως προσωπικά δεν είμαι διεθνιστής ούτε θεωρώ την αναρχία ως ιδεολογία εφαρμόσιμη στο σύγχρονο κόσμο.
      4)Συμφωνώ, τα δικαιώματα του κάθε ανθρώπου δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα συναλλαγής μέσα από νόμους και κανονιστικές διατάξεις. Ούτε απαραίτητα ο διαφωτισμός έκανε καλύτερο τον κόσμο, συμφωνούμε. Το θέμα είναι πως τα διάτρητα συστήματα σήμερα αλλοιώνουν και καταχράστηκαν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Ίσως ο κόσμος να είναι κατά πολύ «Μαρξιστικός» στην οπτική του όσον αφορά λογικές αντιδιαστολών και διχοτομικές θεωρήσεις (καλό / κακό, δημοκράτης/ φασίστας κλπ) και ίσως αν χρησιμοποιούνταν εποικοδομητικά και όχι ανταγωνιστικά οι λογικές αυτές, τότε, ίσως να μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο ευκολότερα, δυστυχώς ο νους μας εκπαιδεύεται από τη σύγχρονη παιδεία και πολιτεία να λειτουργεί με αντιδιαστολή και όχι συνθετικά…
      5) «Ο φαύλος κύκλος που ανέφερες (…ταυτότητα – πολιτισμός – κουλτούρα – πολιτική – πολιτισμός – ταυτότητα.) είναι που καθορίζει στρεβλά τις ζωές μας».
      Συμφωνώ σε αυτό. Οι ταυτότητες και δει οι εθνικές είναι κατά κύριο λόγο πολιτικές και αποστειρωμένες ή μάλλον μεταλλαγμένες και χειραγωγημένες στην πλειοψηφία τους. Αλλά πέρα από αυτόν τον τύπο που λειτουργεί διαιρετικά όπως αναφέρω στο 4, υπάρχει και η ταυτότητα του αυτοπροσδιορισμού με σεβασμό στο αλλότριο, συνεπώς θεωρώ πως η ανθρωπότητα θα μπορούσε να είναι ήρεμη αν ήξερε και αποδέχονταν να τις διαχειριστεί και να τις εκλαμβάνεται σωστά. Δεν είναι αναγκαίο να εκλείψουν, απλά χρειάζεται σωστή θεώρηση και κατανόησή τους από άνθρωπο προς άνθρωπο. Και ως αναρχικός προσδιορίζεις κάπως τον εαυτό σου, αυτό, ως «ταυτότητα» δε σημαίνει πως σε κρίνω, σε αντιμετωπίζω και σε αντιλαμβάνομαι με βάση αυτά σου τα χαρακτηριστικά αλλά με βάση τη συμβίωσή σου και τις ενέργειές σου. Συνεπώς δε βλέπω κακό στην ταυτότητα ή τον αυτοπροσδιορισμό εάν η συνειδητοποίηση της και η υπόστασή της διαχειρίζονται σωστά.

      6) «Δεν κληροδοτήθηκε η δημοκρατία στην σύγχρονη ελλάδα από τους αρχαίους έλληνες αλλά από την ψευδή αίσθηση της έννοιας ”δημοκρατία” που γέννησε ο διαφωτισμός στα κατακερματισμένα γερμανικά κρατίδια , στην ηγεμονική τάση της Γαλλίας εκείνης της εποχής και στην ανάγκη των βρετανών ηγεμόνων να ομογενοποιήσουν το λαό τους.
      Αν προσέξεις , τίποτα στις δημοκρατίες δεν στηρίζεται στα πολιτικά του Αριστοτέλη αλλά τον χρησιμοποιούν για να έχουν μια επίφαση εγκυρότητας και σοβαρότητας»

      Συμφωνώ εν μέρει. Τα σύγχρονα πολιτεύματα που βασίζονται θεωρητικά στην αρχαιοελληνική δημοκρατία αποτελούν κατ’ εμέ απόπειρα απόσβεσης των κραδασμών της κοινωνικής ανακατάταξης που συνόδευσε τη βιομηχανική επανάσταση κυρίως και προγενέστερα τη Γαλλική επανάσταση. Θεωρώ πως καμία δημοκρατία δεν είναι τέλεια και πως και η αντιπροσωπευτική εξ ορισμού έχει συστημικά προβλήματα ενώ η άμεση δεν υφίσταται πλέον για πολλούς λόγους (πληθυσμιακός όγκος, παιδεία, πρακτικά αδύνατο να διασφαλιστεί ακόμα και μέσω της τεχνολογίας κατά την άποψή μου, οργάνωση κρατών και παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής και άλλα). Επίσης κατά την άποψή μου κάνουμε λάθος να πιστεύουμε στην «τελειότητα» της αρχαίας δημοκρατίας, αφού και σε αυτή περίπου το 1/5 (ενδεχομένως λίγο περισσότερο, ίσως ¼ του συνολικού πληθυσμού στην Αττική αποφάσιζε για όλους και από αυτούς δεν είχαν όλοι κριτική ψήφο (δημαγωγία, αποστάσεις από δήμο Αθήνας οδηγούσαν σε μη συμμετοχή, λογογράφοι κλπ κλπ). Θα πρέπει λοιπόν να αναθεωρήσουμε την αντίληψή μας αλλά παρά ταύτα πιστεύω στη δημοκρατία ως βάση πολιτεύματος, τουλάχιστον για την περίοδο της ιστορίας που μας έλαχε να ζήσουμε.
      7) «Δεν απάντησα στα σχόλια γιατί η μονομέρεια που βλέπει κανείς τα πράγματα είναι σχεδόν ανίκητη .
      Όλοι θεωρούν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και η έκφρασή της βρίσκεται μόνο μέσα από τα λεγόμενά τους»

      – Θεωρώ πως το μόνο που μας σώζει από τη μονομέρεια είναι ένας καλός διάλογος μέχρι να συνηθίσουμε να ακούμε κριτικά περισσότερο από όσο μιλάμε. Για αυτό και σε ευχαριστώ για τα σχόλιά σου!
      «Εγώ πιστεύω ότι :
      Κανένας δεν πρέπει να θυμώνει με κανέναν , παρά μόνο με τον εαυτό του»
      -. Συμφωνώ απόλυτα
      Εγώ φταίω και για ‘μένα και για ό,τι επιτρέπω να συμβαίνει στη γη. – Επίσης συμφωνώ.
      Τη Κυριακή δυστυχώς δεν θα είμαι στην πόλη αλλά θα προσπαθήσω να παρευρεθώ και ελπίζω να μπορέσω να επιστρέψω νωρίς για αυτό.
      Υ.Γ. «ας παλέψουμε πρώτα για να ανατρέψουμε την οφθαλμοφανή αδικία που ζούμε και θα έχουμε τον χρόνο μετά να ασχοληθούμε με τις προσωπικές ιδεολογικές – πολιτικές διαφορές μας».

      Το ΥΓ σου αποτελεί μότο μου. Με σεβασμό προς τον άνθρωπό ας παλέψουμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα της δημοκρατίας που ζούμε (και ας μην την επικροτούμε) αλλά πιο σημαντικό, ας παλεύουμε ο καθένας στην καθημερινότητά του να μη διαπράττουμε και να μην επιτρέπουμε την αδικία, πιστεύω από εκεί ξεκινάει μία πιθανή ανάταση για όλα τα δεινά που μας κατατρώνε! Καθημερινά ενεργοί άνθρωποι και πολίτες.
      Ευχαριστώ πολύ και ελπίζω να έχουμε ευκαιρία να συζητήσουμε ξανά σύντομα.
      Φιλικά,

Comment on this! / Σχολιάστε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s