(0002) Ιλλιάδας επεξηγήσεις: «Ο Δούρειος Ύπνος και ο Ο-δυσέας» *με ένα «σ» – Πρόλογος, η Παραλία.


Πρόλογος: Παραλία – η κατάσταση

English: Elias Beach on the Greek Island of My...

English: Elias Beach, Mykonos. (Photo credit: Wikipedia)

Το στρατόπεδο των Δαναών, επί 30 -40  χρόνια (και ας λένε πως ήταν μόνο 10), ήταν στην παραλία κοντά στην Τροία για το καπρίτσιο του Μενέλαου και του Αγαμέμνονα.

Άλλοι έπαιζαν ρακέτες, άλλοι το ρίχνανε στις μπύρες και το τάβλι, κάνανε ηλιοθεραπεία, μακροβούτια, έφτιαχναν κάστρα στην άμμο, μαζεύανε κοχύλια… πέρναγε που και πού και κανένας Μικρασιάτης μικροπωλητής με μικρο-μπουκαλάκια νερό, καμία μικρό-γκαζόζα (ή Perier στις πιο Cool περιοχές της παραλίας).

Άλλοι πουλούσαν άχρηστα γυαλιά ηλίου (Αντι-α-polo ήταν πολύ γνωστή μάρκα) και γενικώς, αν και βρίσκονταν εν μέσω ενός τρομερού πολέμου, ήταν όλοι ντάγκλα, αραχτοί και λάιτ και χαλβαδιάζανε και καμία τουρίστρια, ενώ ενίοτε έκαναν και το «σκληρό καμάκι» φουσκώνοντας τα μούσκουλα επιδεικτικά.

Είχαν φτιάξει μάλιστα και δύο beach-bars το «My-con-os» (Το επίσημο όνομα της επιχείρησης στην Εφορία ήταν δηλωμένο ως Ν.Δ – ΝεολουόμενοιΔαναοί) και το «Διόνυσος beach, spa and chill out Club, Troy», (Με επίσημο όνομα ΠαΣΟΚ Παραλιακό Συνεχνειακό Όμορφο Κεντράκι) Στα οποία είχαν γίνει τόσο γνωστά που ερχόντουσαν κόσμος ακόμα και από την αυλή των Μεσοποτάμιων περιοχών για να διασκεδάσουν εκεί και τα mojito, τα Tequila Surnise, και οι Pinia Colada πηγαινοερχόντουσαν και οι Δαναοί τα απολάμβαναν ακούγοντας chill out  πεντατονική διθυραμβική ρέιβ και χάους (το χάος- του χάους) μουσική.

Η παραλία είχε πλέον γίνει τουριστικός προορισμός και ήταν τίγκα στον κόσμο μέρα – νύχτα! Τι και αν οι οικογένειες των Δαναών πίσω στη στερεά είχαν ψοφήσει της πείνας, οι Ελληνάρες μαχητές δεν θέλανε με τίποτα να αφήσουν το τσιμπούσι και τις διακοπές!

Βέβαια, υπήρχαν και οι Δαναοί μαυραγορίτες ανάμεσα στο πλήθος, οι οποίοι στις 3 το μεσημέρι πουλούσανε 1 μικροαμφορέα νερό με ψυκτήρα αντί ράβδου χρυσού, ή νοικιάζανε ανάκλιντρα για παραλιο-συμπόσια (τα γνωστά σε όλους ως beach-symp), τα οποία είχαν ήδη γίνει γνωστά εδώ και πολλά χρόνια.

Οι δε σύντροφοι του Αχιλλέα ήταν πιο οργανωμένοι. Έπιναν τα ουζάκια και τα τσιπουράκια με γλυκάνισο (είναι αυτά της δεύτερης απόσταξης τα οποία αρωμάτιζαν για να ξεχωρίζουν), χτυπάγανε και κανένα καλό μεζέ με θαλασσινά και γελούσαν βλέποντας τους Πελοποννήσιους  που τη βγάζανε κατά κύριο λόγο με καρπούζι και κρασάκι.

Στην άλλη άκρη της παραλίας δένανε τα πλοία της γραμμής τα οποία μετέφεραν κόσμο σωρηδόν από την Ελλάδα στην πασίγνωστη πλέον παραλία. Αυτά τα πλοία ανήκαν στην οικογένεια του Αγαμέμνονα και κανα δυο άλλους γνωστούς «άρχοντες». Ήταν δύο οι βασικές «εταιρείες», η “Argo alla Den Peirazei”, και η “Super Trieiris Vodia fon & Sons Inc” οι οποίες μονοπωλούσαν τις θαλάσσιες μεταφορές και είχαν θησαυρίσει.

Μέσα σε όλα αυτά, όλοι είχαν ξεχάσει την Ελένη και τον Πάρ(ει), οι οποίοι περνούσαν ζωή και κότα εντός των τειχών και χλεύαζαν τους Δαναούς της παραλίας, καθώς αυτοί είχαν εξοχικό κάστρο (περαιωμένο) με πισίνα και γκόλφ, κήπους, καζίνο και χλιδή, ενώ οι άλλοι, οι Δαναοί, τη βγάζανε στο κάμπινγκ και τα φτηνιάρικα κρουαζιερόπλοια και με εκδρομές του στυλ «Ο γύρος της Μικράς Ασίας με Τριήρη».

Αυτή ήταν η κατάσταση στην παραλία περιληπτικά. Σε άλλη χρονική στιγμή, θα μιλήσουμε ίσως πιο αναλυτικά για τις συνθήκες στην παραλία και κάποιες ιστορίες που εκτυλίχθηκαν εκεί όπως ο καβγάς μεταξύ Αχιλλέα και Έκτορα,  ή η συναυλία της Λαίδης γκαγκά (ναι, γκα-γκΑ), τη χαμένη σαγιονάρα του Νάρκισσου και το σανδάλι της Αφροδίτης και άλλα διάφορα ανέκδοτα περιστατικά.

Μέσα σε αυτό τον χαμό, ο μόνος που πραγματικά είχε βαρεθεί τη βαβούρα και ήθελε να τελειώνει η κατάσταση για να γυρίσουν όλοι σπίτια τους ήταν ο Οδυσσέας. Σκέφτηκε λοιπόν να δώσει μία λύση στο θέμα της πολιορκίας των Ελενοκλεπτών και φοροφυγάδων της Τροίας. Μετά από μέρες ηλιοθεραπείας και πολλά τσίπουρα, αφού είχε στύψει το μυαλό του μέρα νύχτα, ο Οδυσσέας συνέλαβε μία ιδέα που έμεινε στην ιστορία….! Θα κατασκεύαζε ένα Άλογο από ξύλο! Ένα άλογο τόσο μεγάλο που θα χωρούσε στην κοιλιά του τόσους Δαναούς, όσους χρειαζόταν για να καταλάβουνε την πόλη με την προϋπόθεση πως έπρεπε με κάποιον τρόπο να πείσουν τους Τρώες να βάλουν το άλογο μέσα στην πόλη…

Η ιδέα ήταν απλή: Δαναοί -> φτιάχνουν άλογο ->  στρίμωγμα μέσα στο άλογο -> Τρώες βλέπουν άλογο -> Τρώες γουστάρουν άλογο -> Δαναοί λένε πως το άλογο είναι στιβαρό και καλό για το θεό €υρ-ωπό (το νόθο παιδί της Ευρώπης που αναφέραμε σε άλλη περίσταση)-> Τρώες κάνουν μ…α και βάζουν άλογο μέσα στην Τροία -> Δαναοί βγαίνουν βράδυ στο σκοτάδι -> Τρώες πιάνονται στον ύπνο -> Δαναοί και κρατάνε την παραλία και μπαίνουν στην Τροία -> Δαναοί νικάνε! (Ελένη από το μαλί και σπίτι = το βουλώνει ο κλαψιάρης Μενέλαος).

Έτσι λοιπόν ο Οδυσσέας οραματίστηκε τον Δούρειο Ίππο…. Ξεκίνησαν την κατασκευή του στο πιτς φυτίλι και μάζεψαν πολύ ξύλο… μόνο που κανείς τους δεν φανταζόταν πως η περίλαμπρη ιδέα του Οδυσσέα θα κατέληγε στον Δούρειο Ύπνο και σε μία καταστροφή… το πώς και το γιατί…. Στο επόμενο «επι-σόδειο»….

ΤΟΥ ΜΠΙ ΚΟΝΤΙΝΙΟΥΝΤ – SYNEXIZETAI….


Το επόμενο θα σημειωθεί εδώ όταν αναρτηθεί.

Πιέστε εδώ για το προηγούμενο άρθρο -“ραψωδία”

Advertisements

One thought on “(0002) Ιλλιάδας επεξηγήσεις: «Ο Δούρειος Ύπνος και ο Ο-δυσέας» *με ένα «σ» – Πρόλογος, η Παραλία.

  1. Pingback: (0001) 3200 χρόνια μετά…οι Τρώες και την Ελένη απήγαγαν και μάθανε τα κόλπα, και κρατούν τις πύλες κλειστές ερμητικά « Current Odysseys / Σύγχρονες

Comment on this! / Σχολιάστε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s